You rock!

Μαΐου 26, 2011

Δεν μπορούμε το κρύο καλέ μου, δεν το αντέχει η φύση μας.

Θαναζητούμε πάντα την ζεστή αγκαλιά, κι ας μας έχει ο κόσμος για τενεκέ.

Θαναζητούμε πάντα την καρδιά καλέ μου TinMan.

Kαι δε θαφήνουμε τίποτα να σκουριάσει.

Άλλωστε τι θα πει κασσίτερος? 7 βήματα πιο πέρα από καλλίτερος.

jupiter, ΖευςΠατήρ, κάτι ξέραν οι παλιοί.

My 7 cents

πι.

Advertisements

Ρόδι είναι και γυρίζει

Απρίλιος 27, 2011

Σε κρατώ και σκιρτά η καρδιά μου
και λέω Θεέ μου να’σαι εδώ στην αγκαλιά μου

Τρελή μου Ροδιά σ’ευχαριστώ

Που μάχεσαι τη συννεφιά του κόσμου
Που ξεφωνίζεις την καινούργια ελπίδα που ανατέλλει
Που σπάς με φως, καταμεσής του κόσμου, τις κακοκαιριές του δαίμονα
Που ανοίγεις τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων,
στο στήθος των βαθιών ονείρων μου

.

Απρίλιος 19, 2011

«Νυχτερινή Σιγαλιά»

Απρίλιος 7, 2011

Κοιμάται η πλάση. Μα βαθιά
Στα μαύρα χώματά της
Ξύπνια κι αθάνατα Στοιχειά
Γονεύουν τα σπαρτά της.

Πάψε, αηδονάκι τη φραγής
Και της λυγιάς τριζόνι,
Ν’ ακούσω ο σπόρος μες στη γης
Πώς σκάει και πώς ριζώνει!


[Γεώργιος  Αθάνας]

.

Μέρες βροχής:the other side

Μαρτίου 29, 2011

Έγινες βροχή βροχή μου

έγινες κι εσύ δική μου

 

Κανένας γκρίζος ουρανός

δε σβήνει μέσα μου το φως

 

Κι αν ήθελα πάντα να φύγω

κι αν ξεψυχούσα λίγο λίγο

έγινες θάλασσα η ψυχή μου

και ταξιδεύω μοναχή μου

 

Όλα τα πανιά του κόσμου

και όλοι οι άνεμοι εντός μου

 

Εγώ ανοίγω τους ασκούς σου

λάθος τους νόμιζες δικούς σου

Αίολε έχω τα κλειδιά σου

Ευχαριστώ, για πάντα γεια σου.

.

Μ.

 

 

 

θα υπάρχει πάντα τουλάχιστον μία στιγμή που το μετανιώνω.

 

ΠΙστορίες: η γέννηση

Φεβρουαρίου 17, 2011

Κανείς δεν καλωσόρισε αυτό το πλασματάκι όταν γενήθηκε.

Η μαμά του θα ήταν η μόνη αν δεν πέθαινε στη γέννα.

Ο πατέρας θα χαιρόταν επίσης αν γνώριζε ότι γενήθηκε ένα πλασματάκι από αυτή τη μεγάλη αγάπη.

Αγάπη που έφερε την κατακραυγή όπως και η γένηση της μικρής.

Δε νοείται στον νεραϊδόκοσμο να «μολύνεται» το αίμα από ανθρώπους.

Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για αίμα βασιλικό.

Ο μόνος λόγος που δεν εξορίστηκε η πριγκίπισσα νεράιδα όταν εμεινε έγκυος από θνητό ήταν για να μην έχει το μωρό καμιά ελπίδα επιβίωσης.

Να τερματιστεί αυτή η ντροπή.

Όταν ήρθε η ώρα όμως, ο βασιλιάς παππούς του δίστασε. Δεν το μπόρεσε να σκοτώσει την εγγονή του, ήταν ήδη συντετριμμένος από τον χαμό της πολυαγαπημένης μονάκριβης κόρης του. Ετσι, εγκατέλλειψε το βρέφος στο έλεος των πνευμάτων του ιερού δάσους.

Εκεί που δεν έχει πατήσει το πόδι του άνθρωπος και μόνο οι νεράιδες και τα ξωτικά επισκέπτονται για ιεροτελεστίες.

Τα πνεύματα φαίνεται πως θέλησαν να προστατέψουν αυτό το πλασματάκι. Κανείς δε θα μπορούσε τότε να διαβλέψει ποια μοίρα οδήγησε σε αυτή την απροσδόκητη εύνοια..

Το μικρούλι νεραιδάκι δεν έμεινε για πολύ παρατημένο στο σκοτεινό δάσος. Το περιμάζεψε ένα ξωτικό. Όχι οποιοδήποτε ξωτικό. Ο ίδιος ο βασιλιάς-ιερέας σήκωσε με τα χέρια του το αβοήθητο μωράκι, κοίταξε προς τ’αστέρια, έκλεισε τα ματια σα να άκουγε μια εσωτερική φωνή, χαμογέλασε και τέλος. Έγινε ο πατέρας της μικρής από κείνη τη στιγμή κι έπειτα. Πατέρας, δάσκαλος και προστάτης της. Η κοινωνία των ξωτικών δέχτηκε μα αγάπη το νέο της μέλος και μαζί τους η μικρή νεράιδα μεγάλωσε σαν ξωτικό.

Ο πατέρας της της δίδαξε όλα τα ιερά ξόρκια των ξωτικών και της έμαθε όλες τις πύλες για τον κόσμο των ανθρώπων.

Και μεγάλωσε έτσι ένα πλάσμα τόσο μοναδικό όσο δεν υπήρξε ποτέ ξανά: Μια νεράιδα, ένα ξωτικό, μια πριγκίπισσα και για τον κόσμο των νεράιδων από τη μητέρα της, και για τον κόσμο των ξωτικών από τον θετό  πατέρα της και τέλος, με αίμα ανθρώπου.

Τα πνεύματα του δάσους μαλλον δεν έδειξαν την εύνοια τους από ευσπλαχνία εκείνη την πρώτη νύχτα της ζωής της.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι έδειξαν σεβασμό σε αυτή τη μοναδικότητα: τρεις κόσμοι ενωμένοι σε ένα πλάσμα.

Αυτή η μικρή θα μπορούσε να δαμάσει όλες τις δυνάμεις, θα μπορούσε να κινείται σε όλες τις διαστάσεις, θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε όλα τα ιερά μυστικά, όταν θα γνώριζε τη δύναμή της. Θα της αποκάλυπτε όμως κάποιος τον τρόπο? Μόνο η μοίρα μπορούσε να πάρει μια τέτοια απόφαση. Στα χέρια της λοιπόν την άφησε ο πατέρας της, που πέθανε χωρίς ν’ αποκαλύψει στην Μαρίλια την καταγωγή της.

[…]

to πι continued