Άης on ice

Δεκέμβριος 10, 2011

Το «fav project» κινδυνεύει να γίνει «last project» (για φέτο τουλάχιστον), καθότι κάθε στιγμή ελεύθερου χρόνου είναι πλέον νάνι time. Η ζακέτα έχει μείνει με ένα μανίκι, το σάλι μισό, πάλι καλά που τελείωσα τα σκουφάκια, τα γαντια, τις καπνοθήκες, για να έχει και κάτι να φέρει ο Άης.

Για να δανείζω ε γ ώ €, φαντάσου πίκρα τριγύρω… Αυτός ο φετινός o Άης θαναι touch-and-go.

πι και πορευόμαστε.

 

Ενοχές. Πριν από τη λύπη, οι ενοχές.

Σε σκεφτόμουν πολύ τελευταία και όλο είχα την καλή σου την κουβέντα.

Μέχρι και προχθές, που για μια ακόμα φορά σκέφτηκα να σου τηλεφωνήσω αλλά για μια ακόμα φορά δεν το έκανα.

Άνευ λόγου. Το άφησα για «αργότερα».

Μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο σήμερα και έμαθα τα νέα σου.

«Απαγχονισμός» από ιατροδικαστικής πλευράς. Οι άλλες πλευρές ακόμα σβουρίζουμε από το χαστούκι.

Δε θα το πιούμε ποτέ εκείνο το τσιπουράκι θείε, τρελάρα θείε…

Αν ήταν στο χέρι μου, μπορεί να φορούσες φεύγοντας εκείνο το πράσινο σακάκι.

«Για τα μπορντέλα το πήρα,ρε! Ξέρεις τι επιτυχία έχει αυτό στα μπορντέλα στα λιμάνια?!ουουουου»…

Πάντα με την αθυροστομία σου, με το καλαμπούρι σου, με το γέλιο σου, πάντα σε θυμάμαι άνθρωπο χαρούμενο, έξω καρδιά.

Χαμπάρι δεν πήραμε. Πριν από τη λύπη οι ενοχές.

«Καλές θάλασσες» σου λέγαμε πάντα και «καλό ταξίδι» και «καλή επιστροφή». Τώρα?

Καλή ανάπαυση Καπετάνιε.

πι*

 

my music

Ιανουαρίου 25, 2011

boot reboot

ούτε ξέρω πια πού έχουν καταχωνιαστεί τα φακελάκια my music.

Ξεχώνιασα όμως από ένα συρτάρι ένα -θυμάστε τη λέξη?- cd.

[Φυσικά έκανα copy στο στικάκι αμέσως]

«25 χρόνια» entitled με μαρκαδοράκι στραβογραμμένο.

Κάποιος θα το κλαίει γιατί η «από βδομάδα» που θα το επέστρεφα πέρασε ανεπιστρεπτί.

Κρίματις (που θαλεγε και η γιαγιά). Γιατί είναι ένα κι ένα τα κομμάτια.

(Sorry, αλλά Άντζελα ρουλζ στο «ήρθα κι απόψε» :P)

Τόσο πολύ που ένιωσα την ανάγκη να το χαρίσω (έχει pastαριστεί ήδη σε στικάκι διπλανού γραφείου και έχει

μείνει και παρανόμως στον κοινόχρηστο σκληρό)

Τα φακελάκια my music λοιπόν… Μιλάμε για ξενύχτια διαλογής λιστών επί playlistών.

Τότε

Καποτε…

«κλαίνε μαζί μου -λυγμ- και τα πουλιά» χαχαχαχΑΧ υπήρξα νιάτο κι εγώ.

… ςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς (χαχαχαχ still)

[σταλήθειαένακιένα]

πι

 

γleakό

Μαΐου 10, 2010

Φοράει τον μάρτη στον καρπό.

Ακόμα και γι’ αυτό τον αγαπώ:

Που φοράει τον μάρτη του τον Μάη

γιατί τον έχει τόσο αγαπήσει

που ούτε ο Μάης δεν μπορεί να τους χωρίσει.



Α-πορει-Ω

Μαΐου 10, 2010

Γυρνούσα από κάπου που δε θυμάμαι για να πάω κάπου που δε μ’ ένοιαζε.

Μεταξύ των σημείων ήταν που έζησα.

Από κάπου θα ξεκίνησα και κάπου μάλλον έφτασα.

Κι ακόμα δε γέρασα. Μεταξύ Α και Β σκεφτόμουν, συμπέραινα και μεγάλωνα.

Ή απλώς ονειροπολούσα, φανταζόμουν και ταξίδευα.

Το ΑΒ έγινε ΒΓ, που έγινε ΓΔ, που έγινε ΔΕ… Δεν ακολούθησα ακριβώς το αλφάβητο βέβαια, ούσα επιρρεπής σε πισωγυρίσματα.

Άρα μάλλον υπήρχαν και διάφοροι αναγραμματισμοί τύπου ΚΕ – ΕΛ ή ΜΙ-ΙΚ-ΚΛ-ΛΝ.

Περιδιαβαίνοντας το αλφάβητο από την Α-ρχή Β-ιαστικά Γ-ρήγορα Δ-υνατά Ε-γωιστικά Ζ-ωντανά Η-πια Θ-υμωμένα Ι-δρωμένα Κ-αταιδρωμένα Λ-ερωμένα Μ-εγάλωνα Ν-ιωθωντας Ξ-εχνώντας Ο-νειροπολώντας Π-ετώντας Ρ-οκάροντας Σ-ταματώντας Τ-ρέχοντας Υ-περβάλλοντας Φ-οβισμένα Χ-αρούμενα Ψ-αρωμένα ..ε, κάποια στιγμή πέθανα.

Τι ωραία που ήταν όλα μετά την παύλα και πριν την τελεία.

Χαιρετ-Ω.

ουστ στα ουφ

Νοέμβριος 12, 2009

Είμαι σε κακό χάλι. Θα περάσει. Περιμένω να μου περάσει. Απλώς περιμένω, γιατί τι να κάνω άλλο? Αφού είναι θέμα ψυχολογίας. Θα γίνει το bounce και θα μου περάσει. Και μετά πάλι μαχητικά και αισιόδοξα θα ξυπνάω με χαμόγελο και διάθεση για ζωή.

Ηλιοτρόπιο-Δεσπεραί

Οκτώβριος 20, 2009

Το ασανσέρ ήταν στον 7ο και ήθελα να πάω στον 50. Το πάτησα και το πήρα με τα πόδια. Τι ωραίο να σου κόβονται τα πόδια από κάτι άλλο και όχι από φόβο! Το νιώθω και στο γυμναστήριο, καίει, πονάει και ξέρεις ότι σου κάνει καλό! Τι ωραία..

Νίκησα στο τάβλι σήμερα: 10-8. Με τα ρακόμελα χαίρεσαι χάσεις κερδίσεις.»Φεύγα».

«Έχεις μια μικρή λύπη μέσα σου», είπε. Είδε. Είθε.

Πρέπει να φύγω. Πάντα πρέπει να φύγω.

Πές μου να μείνω

Ζήτα μου να μείνω

Μείνε μείνε μείνε!

Ε Ι Σ Α Ι!

Δε σου λέω «γίνε»

Μείνε…

ρακομελο-πί

.