Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας

Ιουνίου 14, 2011

Ενοχές. Πριν από τη λύπη, οι ενοχές.

Σε σκεφτόμουν πολύ τελευταία και όλο είχα την καλή σου την κουβέντα.

Μέχρι και προχθές, που για μια ακόμα φορά σκέφτηκα να σου τηλεφωνήσω αλλά για μια ακόμα φορά δεν το έκανα.

Άνευ λόγου. Το άφησα για «αργότερα».

Μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο σήμερα και έμαθα τα νέα σου.

«Απαγχονισμός» από ιατροδικαστικής πλευράς. Οι άλλες πλευρές ακόμα σβουρίζουμε από το χαστούκι.

Δε θα το πιούμε ποτέ εκείνο το τσιπουράκι θείε, τρελάρα θείε…

Αν ήταν στο χέρι μου, μπορεί να φορούσες φεύγοντας εκείνο το πράσινο σακάκι.

«Για τα μπορντέλα το πήρα,ρε! Ξέρεις τι επιτυχία έχει αυτό στα μπορντέλα στα λιμάνια?!ουουουου»…

Πάντα με την αθυροστομία σου, με το καλαμπούρι σου, με το γέλιο σου, πάντα σε θυμάμαι άνθρωπο χαρούμενο, έξω καρδιά.

Χαμπάρι δεν πήραμε. Πριν από τη λύπη οι ενοχές.

«Καλές θάλασσες» σου λέγαμε πάντα και «καλό ταξίδι» και «καλή επιστροφή». Τώρα?

Καλή ανάπαυση Καπετάνιε.

πι*

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: