Μέρες βροχής:the other side

Μαρτίου 29, 2011

Έγινες βροχή βροχή μου

έγινες κι εσύ δική μου

 

Κανένας γκρίζος ουρανός

δε σβήνει μέσα μου το φως

 

Κι αν ήθελα πάντα να φύγω

κι αν ξεψυχούσα λίγο λίγο

έγινες θάλασσα η ψυχή μου

και ταξιδεύω μοναχή μου

 

Όλα τα πανιά του κόσμου

και όλοι οι άνεμοι εντός μου

 

Εγώ ανοίγω τους ασκούς σου

λάθος τους νόμιζες δικούς σου

Αίολε έχω τα κλειδιά σου

Ευχαριστώ, για πάντα γεια σου.

.

Μ.

 

 

 

θα υπάρχει πάντα τουλάχιστον μία στιγμή που το μετανιώνω.