«Για να μη γκρινιάζεις»

Ιανουαρίου 29, 2011

κι εκεί που πίστευα ότι το αίσθημα της μοναξιάς συνοδεύεται ή μάλλον προκαλείται από την απουσία καποιου προσώπου, ανακαλύπτω ότι το αίσθημα υπερμεγενθύνεται όταν δεν υπάρχει κανένας να σου λείπει. Κανένα πρόσωπο υπαρκτό τουλάχιστον.

Και ο φίλος tri συμπληρώνει: «το χειρότερο είναι να μη λείπεις εσύ σε κανέναν»

Γιατί με πας πέρα από τα εύφορα λιβάδια της άγνοιας καλέ μου?!

Κι έτσι βρέθηκε το bright side του ότι λείπει ο ένας στον άλλον.

Ε -πι- κοδομητικό το Σαββατόβραδο.

.

my music

Ιανουαρίου 25, 2011

boot reboot

ούτε ξέρω πια πού έχουν καταχωνιαστεί τα φακελάκια my music.

Ξεχώνιασα όμως από ένα συρτάρι ένα -θυμάστε τη λέξη?- cd.

[Φυσικά έκανα copy στο στικάκι αμέσως]

«25 χρόνια» entitled με μαρκαδοράκι στραβογραμμένο.

Κάποιος θα το κλαίει γιατί η «από βδομάδα» που θα το επέστρεφα πέρασε ανεπιστρεπτί.

Κρίματις (που θαλεγε και η γιαγιά). Γιατί είναι ένα κι ένα τα κομμάτια.

(Sorry, αλλά Άντζελα ρουλζ στο «ήρθα κι απόψε» :P)

Τόσο πολύ που ένιωσα την ανάγκη να το χαρίσω (έχει pastαριστεί ήδη σε στικάκι διπλανού γραφείου και έχει

μείνει και παρανόμως στον κοινόχρηστο σκληρό)

Τα φακελάκια my music λοιπόν… Μιλάμε για ξενύχτια διαλογής λιστών επί playlistών.

Τότε

Καποτε…

«κλαίνε μαζί μου -λυγμ- και τα πουλιά» χαχαχαχΑΧ υπήρξα νιάτο κι εγώ.

… ςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς (χαχαχαχ still)

[σταλήθειαένακιένα]

πι