Οι μάγοι για να εξελίσσουν αλλά και για να διατηρούν τις δυνάμεις τους πρέπει να τις εξασκούν διαρκώς.

Εκτός από μία εξαίρεση.

Κάποιος μάγος αποσύρρεται από τη μαγεία και δηλώνει ουδέτερος. Ζει σαν απλός άνθρωπος και αρνείται κάθε χρήση μαγείας για να επηρεάσει ανθρώπους και καταστάσεις.

Σε αυτή την περίπτωση -και αναλόγως βιογραφικού βεβαίως- μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την κοινότητα των μάγων ως Φύλακας.

Ο Φύλακας έχει πολύ απλά καθήκοντα. Φυλάει μυστικά άλλων μάγων.

Δυνάμεις, ξόρκια, γνώσεις, πρωτόκολλα… οτιδήποτε αποδείχθηκε ότι είναι αρκετά ισχυρό για να προκαλέσει μεγάλο κακό αν πέσει σε λάθος χέρια.

Η «γνώση» άπαξ και γεννηθεί είναι αθάνατη. Οπότε, αφού είναι αδύνατον να καταστραφεί, κάπως πρέπει να διαφυλαχθεί.

Εκεί έρχεται ο ρόλος του Φύλακα- Μάγου.

Το να φυλάξει ένας μάγος ένα μυστικό, αυτόματα συνεπάγεται ότι αποκτά και τη δύναμη να το ελέγχει.

Η δύναμη που ο δημιουργός-μάγος απέκτησε μετά από χρόνια και χρόνια πρακτικής και εξάσκησης, μεταβιβάζεται στον Φύλακα.

Προφανώς λοιπόν, Φύλακας δεν γίνεται ο καθένας, παρά μόνο Μάγοι που απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη της κοινότητας.

Και που παράλληλα έχουν αποσυρθεί από την πρακτική της Μαγείας.

Σπάνιο.

Τόσο σπάνιο που δεν βρίσκει κάθε γενεά Φύλακα. Αυτό δημιούργησε μια νέα ανάγκη: τη μακροβιότητα.

Εκεί είναι που περιπλέκονται τα πράγματα αφού ο φύλακας αποκτά με αυτόν τον τρόπο δύο αλληλοαναιρούμενες ιδιότητες:

Για να γίνει φύλακας πρέπει πρώτα να επιλέξει να ζήσει ως κοινός θνητός- αλλά αφού γίνει φύλακας αποκτά αφύσικη μακροβιότητα.

Η τελευταία αυτή ιδιότητα τον καθιστά ευάλωτο στον εντοπισμό.

Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος δεν υπάρχει στάνταρ συνταγή. Εφαρμόζονται διάφορες λύσεις αναλόγως των

περιστάσεων.

Η μεταβίβαση του αξιώματος.

Τι απογίνονται οι φυλαγμένες γνώσεις μετά την αποβίωση του Φύλακα?

Μεταβιβάζονται στον επόμενο. Η διαδικασία όμως αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολη.

Εφόσον οι γνώσεις δεν ανήκουν στον ίδιο τον Φύλακα, του απαγορεύεται να τις μεταβιβάσει.

Κάθε μάγος ξεχωριστά πρέπει να εμπιστευτεί το νέο Φύλακα και να κάνει ο ίδιος τη μεταβίβαση.

Και πρέπει να υπάρχει ομοφωνία για το σύνολο των μυστικών. Η γνώση δεν «σπάει». Κανόνας.

Με αυτά και με κείνα, μέσα στους αιώνες συνέβη το εξής: ο Φύλακας απέκτησε κάποιου είδους «αθανασία» όντας όμως θνητός.

Δεν υπάρχει λέξη στην ανθρώπινη γλώσσα για αυτό το είδος ζωής. Περιγραφικά, πρόκειται για έναν άνθρωπο, πρώην μάγο,

με τρομακτικά μεγάλες μαγικές δυνάμεις που όμως δεν χρησιμοποιεί ποτέ και για κανέναν λόγο, παρά μόνο για να φυλάξει τα μυστικά.

Αρρωσταίνει αλλά αναρρώνει. Τραυματίζεται αλλά θεραπεύεται. Δεν μπορεί να πεθάνει χωρίς άδεια.

Υπεραπλουστευμένη περιγραφή αλλά περί αυτού πρόκειται στην πράξη.

Εντοπισμός:

Δεν είναι σπάνιο να εντοπιστεί κάποιος Φύλακας από επίδοξους «κυνηγούς» μάγους.

Αυτή η κατάσταση θυμίζει το ανέκδοτο με τα σκυλιά και τις ρόδες των αυτοκινήτων: άντε και τις πιάσανε. Τί θα τις κάνουνε?

Ο «κυνηγός» δεν μπορεί να σκοτώσει τον Φύλακα.

Ο Φύλακας απαγορεύται να φανερώσει οποιοδήποτε μυστικό.

Πώς μπορεί κάποιος μάγος να εξαναγκάσει έναν πολύ πιο δυνατό και προστατευμένο μάγο?

Χτυπάει εκεί που πονάει.

Στους σημαντικούς θνητούς γύρω του.

Στη δική μου ζωή εσείς είστε οι σημαντικοί μου άνθρωποι.

Γι’ αυτό αποφάσισα να σας αποκαλύψω την ταυτότητά μου.

Κανένας πριν από μένα δεν έχει μοιραστεί αυτή τη γνώση με κανέναν θνητό.

Δεν υπάρχει κανόνας που να το απαγορεύει. Ίσως επειδή θεωρήθηκε αυτονόητο.

Η ζωή σας κινδυνεύει ήδη. Αν γνωρίζετε, μπορώ να σας προστατέψω καλύτερα.

Μην τρομάζετε. Ο κύριος λόγος που σας μιλάω είναι για να μην τρομάζετε.

Γιατί θ’αρχίσουν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα γύρω σας.

Άρχισαν ήδη.

[to be cont.]

Κι άλλο όνειρο

Μαρτίου 12, 2010

Είχα να σε δω στο όνειρό μου χρόνια. Κατά κανόνα η εμφάνισή σου μετέτρεπε το όνειρο σε εφιάλτη.

Όχι όμως χθες.

Χθες ήσουν… κ α λ ό ς.

Ναι… Καλός! Ζεστός και όμορφος.

Ούτε απειλητικός ούτε σκοτεινός.

Όχι ότι ξύπνησα με κανένα αίσθημα ευφορίας.

Αλλά ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.

Good.

Λοιπόν,  ανεργία έχει μερικές παραμέτρους που δεν είχα υπολογίσει.

Πέρα από την προφανή οικονομική δυσχέρεια  και τον αντίκτυπο στην αυτοεκτίμηση του ατόμου,

φέρνει τον άνεργο αντιμέτωπο και με άλλες καταστάσεις.

Κατά έναν περίεργο και κυρίως άδικο τρόπο, υπάρχουν άτομα που συμπεραίνουν αυθαίρετα ότι

αφού δεν βρήκε κάποιος «ακόμα» δουλειά, μάλλον δεν προσπαθεί αρκετά.

Έχεις δηλαδή τον πόνο σου, έχεις και τον άλλον να σε θεωρεί τεμπέλη.

Και να σου φέρεται αναλόγως βεβαίως. Η εκτίμηση προς το πρόσωπό σου φθήνει

μέρα με τη μέρα. Και υπάρχουν και αυτές οι ερωτήσεις που σε τσακίζουν ακόμα περισσότερο:

«Μα καλά, τι έκανες όλη μέρα»!

Εσύ τι λες να έκανα όλη μέρα!?

Και τελοσπάντων, είναι μια καλή ευκαιρία να δεις ποιος θέλει να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα

(ακόμα και αν ο τρόπος του καταντάει εκνευριστικός -δεν φταίει αυτός-) και ποιος δεν.

Και προς Θεού, αν έχετε κάποιον φίλο που ψάχνει δουλειά, μη τον ρωτάτε συνέχεια αν έχει «τίποτα νέα».

Όταν θα έχει τα πολυπόθητα νέα να είστε σίγουροι ότι θα σας τα πει αμέσως από τη χαρά του.

my two cents

πι

.

Άσχημα τα πράματα

Μαρτίου 11, 2010

– «Ζητείται κοπέλα ως 26 ετών»

Προλαβαίνω δεν προλαβαίνω. Να πάω πριν τα κλείσω!

-«Έλα αύριο κατά τις 11»

Πάω.

«Έλα αύριο στις 8».

Θα ξαναπάω.

-«Ζητείται κοπέλα για εργασία γραφείου»

Πάω. Συνέντευξη. Βιογραφικό. Όλα καλά, όλα ωραία, «θα σας ειδοποιήσουμε».

Φεύγω. Μετά από λίγη ώρα τηλέφωνο από τον ίδιο.

«Σου βρήκα δουλειά! Είδα στο βιογραφικό σου ότι είσαι νηπιαγωγός και είναι μια οικογένεια με δυο παιδιά που ψάχνουν κοπέλα»

Έστω, σκέφτομαι.

«Είχανε μια άλλη αλλά τους έφυγε και τώρα χρειάζονται… οικιακή βοηθό

Και μη χειρότερα.

– «Απαραίτητη προϋπόθεση η γνώση μηχανής καφέ»

Ωραία, γνωρίζω.

«Σίγουρα?»

Ε??!! Τι θέλεις βρε άνθρωπε, πτυχίο που να αναγράφει «πιστοποίηση γνώσεως παρασκευής καπουτσίνο και εσπρέσο»?!

Κωλοδουλειά είναι ούτως ή άλλως! Μα τι στην ευχή!

.

Κωλοδουλειά ξε-κωλοδουλειά πάντως, αν με πάρουν οπουδήποτε θα νιώθω και ευγνώμων.

Άσχημα τα πράματα.

.

«Ουφ!»

Μαρτίου 11, 2010

Κάποια στιγμή -σύντομα- θα το πω από ανακούφιση.

Σύντομα.

πι και παύλα.

Όνειρο

Μαρτίου 10, 2010

Είχε τόσο σκοτάδι. Κάθε γωνιά και κίνδυνος, κάθε στενάκι και τρόμος.

Και έψαχνες, έψαχνες, αναζητούσες, τόσο χαμένος, τόσο μα τόσο χαμένος…

Σε άρπαξα από το χέρι, να σε καθησυχάσω, να σου πω «ησύχασε, μίλα μου!».

Και τότε, με το άγγιγμα, σαν να μπήκα μες στην ψυχή σου, ένιωσα ότι ένιωθες.

Με πλημμύρισαν τα δικά σου συναισθήματα. Και, Θεε μου, ήταν τόσο τρομαχτικό!

Σαν μικρός Τιτανικός σε απόγνωση. Σε είχε κυριεύσει μια γιγάντια επιθυμία και πνιγόσουν

σε ένα πέλαγος ανικανοποίητου πόθου για κάτι απροσδιόριστο, κάτι που ούτε κι εσύ ο ίδιος

δεν ήξερες τι ήταν. Δεν είχες ιδέα πού να στραφείς, τι να κάνεις. Τα μάτια σου σα να με παρακαλούσαν να σε λυτρώσω.

Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι για σένα..

Ξύπνησα με το άγχος.

Ελπίζω να είσαι καλά.

πι*