Παπιοτσαλαβουτήματα

Ιουνίου 28, 2009

Ο μπέμπης μας, που λέτε, απόχτησε και περπατούρα.

Και καμαρώνει το σκατάκι και κορδώνεται και λέει (υπότιτλοι δικοί μου):  «Κοίτα θεία! Κοίτα! Πατάω θεία! Περπατάω!» !

babies_7

Και άμα τον σηκώσεις στην αγκαλιά σου και τον αφήσεις να σε πατάει, δίνει κάτι κλωτσίδια που πονάς! Τόση δύναμη το πιτσιρίκι!

«Μη εκεί σούπερ ανήψι! Μή το σκουλαρίκι ρε μπαγάσα! Θα την ξεκοιλιάσεις τη θεία!» !

Και γελάει και φωτίζεται ολόκληρος! «Δε με νοιάζει τίποτα! Πατάω! Πατάω σου λέω θεία! ΠΕΤΑΩΩΩΩΩΩ!»!

Που λες μπέμπη, άρχισε και η θεία να πατάει. Ναι ρε μικρούλη, το άργησε η θεία λιγάκι, μην κοιτάς εσύ που πετάς από τόσο δα σπόρι. Η θεία κάπου το χε χάσει στην πορεία, αλλά don’t worry my super love, δε μασάμε λέμε! Δε μασάμε και κυρίως -και να το θυμάσαι αυτό στη ζωή σου πιτσιρικάκι μου- δεν ΑΝΑμασάμε.

ΑΝΑπτερωθήκαμε.

JR82282-duck-ling

(Μήπως να φτιάξω αναπτερώπιτα?)

πι!

Advertisements

Άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, τράπεζα DNA, κάμερες, κουκούλες, λαθρομετανάστες: Αυτά είναι κάποια από τα θέματα που συζητούνται στη Βουλή υπό τον τίτλο

«Μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση της ιατροδικαστικής υπηρεσίας, στη θεραπευτική μεταχείριση χρηστών ναρκωτικών ουσιών και άλλες διατάξεις»

Με τον υπουργό Δικαιοσύνης να δηλώνει

«Μας αφήνουν παγερά αδιάφορους φωνές που μιλούν για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Παράλληλα έχει αρχίσει να ξαναβράζει και το καζάνι της περίφημης «εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης», ενώ παραδίπλα σκάνε άρθρα «κρότου λάμψης»: υπήρχε μεγάλη ψυχρότητα μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Τούρκου πρωθυπουργού όταν αυτός ΔΕΝ ήρθε στην Αθήνα.

Πόσο πιο πολύ να ανησυχήσω όταν όχι μόνο συμβαίνουν όλα αυτά στη χώρα, αλλά πιάνω και τον εαυτό μου να συμφωνεί με τον Μπένυ (!!!):

Μπένυ1: «αντί να δημιουργήσει ένα μεγάλο κοινωνικό κίνημα κατά της βίας των κουκουλοφόρων, να δημιουργήσει ένα κίνημα συμπαράστασης».

Μπένυ2: Τα μέτρα«συνιστούν εξαπάτηση μιας φοβισμένης κοινωνίας, όταν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί υποστηρίζουν ότι με δρακόντειες ποινές θα λυθούν τα προβλήματα»

Μπένυ3: «Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στη βία των κουκουλοφόρων,  αλλά όχι να συνηγορήσουμε στην παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας στην αντιμετώπιση των ποινικών πράξεων».

Ως γνωστόν παιδιώθεν, στα τρία καίγεσαι.

Ανησυχώ.

Ανησυχώ.

Ανυσηχώ.

Και την ανησυχία μου δε μοιράζεται κανείς έρμος υποψήφιος του ΑΣΕΠ που λυσσάει να διοριστεί και τι στον κόσμο!

btw βγήκαν τα αποτελέσματα ρε παιδιά, μπορούμε τώρα να συνεχίσουμε να ζούμε?!

«Το ραντεβού»

Ιουνίου 23, 2009

Η Νέρη έκλεισε το τηλέφωνο με το οποίο μόλις είχε κανονιστεί το ραντεβού νιώθωντας μια περίεργη αγωνία. «Θα φτάσω σπίτι του νωρίτερα, δεν πειράζει θα περιμένω». Καθώς πήγαινε προς το σπίτι του είχε τη θύμηση από το άγγιγμά του στη σκέψη της και φαντασιωνόταν την εικόνα των δυο τους στον καναπέ με τα χέρια τους τυλιγμένα, αγκαλιασμένοι. Μετά από τόσο καιρό…

Αφού πάρκαρε και πλησίαζε προς το σπίτι πεζή προσπαθούσε να κατευνάσει τις ενοχές της: «Είναι δικό μου θέμα, δικό μου και μόνο δικό μου. Δεν έχω να δώσω λογαριασμό σε κανέναν για το τι θέλω και το τι κάνω». Βεβαια δεν ήταν έτσι ακριβώς τα πράγματα. Υπήρχε πλέον κάποιος στον οποίο, όσο να πει κανείς, είχε να δώσει έναν κάποιο λογαριασμό αν ηθελε να είναι «εντάξει»… Και ο Ζήσης πραγματικά δεν άξιζε κάτι λιγότερο.

Εν τέλει η σκέψη «είναι κάτι δικό μου και μόνο δικό μου» υπερίσχυσε και στάθηκε σε μια γωνιά έξω από το σπίτι περιμένοντάς τον. Ο Τζανής αργούσε παραπάνω απ’ όσο είχε υπολογίσει η Νέρη. Σκέφτηκε να του βρει μια θέση για παρκάρισμα ώστε να μην καθυστερήσει κι άλλο όταν θα έφτανε με το αμάξι του σπίτι. Έκανε μια δυο βόλτες τριγύρω και βρήκε μια θέση πάρκιν. Πήρε τον Τζανή στο τηλέφωνο να του το πει αλλά εκείνος δεν απάντησε. «Περίεργο…» σκέφτηκε προβληματισμένη αλλά έδιωξε γρήγορα τις συννεφιασμένες σκέψεις από το μυαλό της.  «Θα είμαστε εμείς, εμείς και μονον εμείς,  «εμείς»! «. Σαν αναβίωση αρχαίου τελετουργικού, τέτοιες διαστάσεις είχε πάρει το θέμα στο μυαλό της…

Ο Τζανής συνέχισε να αργεί προκαλώντας της μεγαλύτερη αγωνία. Αγωνία για τη συνάντησή τους, αγωνία που καθόταν τόση ώρα μες στο δρόμο και ίσως την έπαιρνε κανένα μάτι…

Αυτό το συναίσθημα του «κρυφτού» της θύμισε άλλα πράγματα, παλιά και όχι και τόσο ευχάριστα. Άρχισε να δυσανασχετεί. Ταρακούνησε στιγμιαία το κεφάλι της, όπως κάνει κανείς όταν τον περιτριγυρίζει μια απειλητική μέλισσα,  για να αποδιώξει αυτή τη θύμηση. Σε λίγο θα έφτανε ο Τζανής και θα ήταν μαζί, όμορφα και ζεστά. Φάνηκε και από το τηλέφωνο η διάθεση και των δυο τους να μιλήσουν επιτέλους ανοιχτά και αληθινά. Αυτή η προοπτική την έκανε να χαμογελάσει γλυκά.

Πάνω στην ώρα, φάνηκε και ο Τζανής και το χαμόγελό της έγινε διάπλατο. Τον πλησίασε με έκδηλη τη λαχτάρα της να τον δει από κοντά και να τον αγγίξει επιτέλους. Εκείνος όμως δεν ανταπέδωσε το γοργό της βηματισμό, αλλά επιβράδυνε και κοντοστάθηκε. Έριξε το βλέμμα του στην απέναντι γωνία και το κράτησε εκεί, με τα μάτια του να γυαλίζουν περίεργα. Χαιρέκακα θα ‘λεγε κανείς. Η Νέρη ένιωσε πάνω της έναν παγερό αέρα και γύρισε απορημένη να κοιτάξει προς εκείνη την κατεύθυνση. Κοκκάλωσε στη θέα. Ο Ζήσης στεκόταν παραπέρα και παρακολουθούσε τη σκηνή. «Μα…τι…πως…» … Η Νέρη ένιωθε τα γόνατά της να λύνονται. Το «κρακ» μέσα της έκανε σχεδόν πάταγο μέσα στο χαμένο της μυαλό. Το βλέμμα του Ζήση παγερό, το βλέμμα του Τζανή εκδικητικό. Κι εκείνη ανάμεσα στις συμπληγάδες, εκτεθιμένη από παντού.

«Γιατί έτσι πρέπει στις τσούλες! Να εξευτελίζονται!» έσκασε η πρώτη βόμβα από τον Τζανή.

Η δεύτερη βόμβα έσκασε υπό μορφή χαστουκιού από τον Ζήση.

Αυτό που ένιωσε συνοδεύτηκε από τη γεύση του αίματος στα χείλια της.

Αυτή τη γεύση έχει λοιπόν η προδοσία…

.

Love

Ιουνίου 20, 2009

Once broken…

Forever hurt.

Διατροφολόγιο 1.

– Πονάω πολύ!!! Κράτα με λιγάκι..

– Ρε συ ζεσταίνομαι!

– Λιγουλάκι μόνο! Πονάω…

– Ε κι εγώ τι να σου κάνω!


Διατροφολόγιο 2.

– Θα μπορέσεις να πάμε αύριο έτσι που πονάς?
– Μπα μωρέ, μάλλον θα είμαι για σπιτάκι. Πάνε εσύ που σε περιμένουν τα παιδιά.
– Ε τι, να πάω και να σ’ αφήσω εδώ μόνη να πονάς?
– Ε τι, να κάτσεις κυριακάτικα να πονάμε παρέα?!

.

Και πάμε εμείς οι γυναίκες και κολλάμε με τα junk food.

What the fuck!?

.

πι


paradox of choice

Ιουνίου 6, 2009

.

πι

Ιουνίου 5, 2009

NO SE POR QUE TE QUIERO