Ποιος να το πίστευε ότι θα ήταν τόσο δύσκολο να εντοπίσω ένα γουρούνι! Αυτό το συγκεκριμένο γουρούνι μου έφαγε τουλάχιστον ένα δίωρο! Αλλά χαλάλι του:

«Pearls before swine»

pearlsbeforeswinelg

.

braldtbralds

.

Advertisements

Το λοιπόν,

μου είπαν το φλιτζάνι πριν τρεις βδομάδες. Ήταν μια γιαγιούλα σ’ ένα χωριουδάκι που πήγαμε εκδρομούλα. Στο μοναδικό μαγαζάκι του χωριού που ήταν ταυτόχρονα η ταβέρνα του, το καφενείο και ολίγον τι από αποθήκη. Μια γιαγιούλα λοιπόν, που σταυροκοπιέται πριν πει το φλιτζάνι και φτου φτου φτου φτύνει τον σατανά πριν το πιάσει στα χέρια της.

Με παίρνει απόμερα, με καθίζει, το κοιτάει, το κοιτάει, ξεφυσάει , βαριαναστενάζει…»Βρε μη χειρότερα!» σκέφτομαι εγώ, δώστου να το στριφογυρνάει και να ξεφυσάει εκείνη -λες και έψαχνε γύρω γύρω στο κατακάθι τίποτα καλό να ξεστομίσει-,  «άστο βρε θεία, άστο να πάει» ήθελα να της πω, αλλά να που μπήκε ο διάολος μέσα μου και έσκαγα να μάθω τι στην ευχή βλέπει…

Κάποια στιγμή, και πριν πει οτιδήποτε άλλο, απλώνει το χεράκι της (είναι και μικροσκοπική-καλή της ώρα-) και λέει «να μη στεναχωριέσαι κορίτσι μου, μη στεναχωριέσαι». «Δεν έχω στεναχώριες κυρά Μαρία, μη χολοσκάς!», κάνω να την παρηγορήσω (ε μα ναι! σαν σε απόγνωση ήταν!).

«Όχι όχι στα δικά σου… στα απέξω… να …δηλαδή δικοί σου κοντινοί άνθρωποι…αλλά έξω έξω…φφφφφ…δεν είναι…είναι…και κάτι βέρες βλέπω κοντά σου, προβλήματα θαχουν…γυναίκα βλέπω…άλλη…ΦΦΦΦΦ περνάν όμως, περνάν…»

ίδρωνε, ξεΐδρωνε, στριφογυρνούσε το φλιτζάνι, κουνούσε το κεφάλι, έλεγε μασημένα μισόλογα…

«Τα δικά σου πάντως καλά!» καταλήγει.  «Αυτό που θες θα το κάνεις, αυτόν που θες θα τον πάρεις!». Και τέλος. Το φλιτζάνι ξεπλύθηκε στο νεροχύτη σε χρόνο μηδέν.

Όοοοοου κέιιιιι! Επέστρεψα στην παρέα απροβλημάτιστη και έκανα χάζι τα υπόλοιπα κορίτσια που ανέλυαν τις προβλέψεις της κυρά Μαρίας για τα δικά τους θέματα.

Γενικά ήταν μια ωραία Κυριακή και δεν ξανατριγύρισε στο μυαλό μου το θέμα φλιτζάνι από τότε.

Αυτό βέβαια μέχρι χθες που μου το θύμισε κάποιος από την παρέα, λεγοντας ότι του προέκυψε ξαφνικά ένα ταξίδι όπως ακριβώς του είχε βρει η κυρα Μαρία στο φλιτζάνι τότε.

Βρε λες?

Για να τα βάλουμε κάτω:

Έκτοτε

– και τρεχάματα είχαμεν

– και νοσοκομεία είχαμεν

– και βέρες in jeopardy είχαμεν

– και απρόσμενες συννεφιές στον ασυννέφιαστο ουρανό μας είχαμεν

Εν κατακλείδι, στο φλιτζάνι δεν πιστεύω, αλλά καλά θα κάνει αν ξεκίνησε να βγαίνει,να βγει ολόκληρο.  Άντε γιατί α.

.

πι

Μα καλά ρε παιδιά,

δικιά του είναι και την κλείνει όποτε γουστάρει?!

Πότε θα πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους επιτέλους σ’ αυτόν τον έρμο τόπο!

Δεν είναι ο κλείσας την Βουλή. Είναι ο κλάσας την Βουλή.

πι