παΠΙΦ!

Δεκέμβριος 24, 2008

Μόλις σχόλασα από δουλειά και ιδού η φάση μου:

Ήρθα Net καφέ -κλασσικά- να καθήσω επιτέλους, να φορέσω τα ακουστικά μου και να αποκοπώ για λίγο, να χαλαρώσω.

Μπήκα στου Μαύρου Γάτου να ακούσω εκείνα τα υπέροχα κάλαντα από την ελληνόφωνη Κ. Ιταλία και είδα και αυτό το ποστ .

Και μ’ έκανε να σκεφτώ:

Αν δεν ήμουν τώρα στο ίντερνετ τι θα έκανα??

Για φίλους που λέει δεν παίζει. Τέτοια μέρα και τέτοια ώρα όλοι είναι οικογενειακά.

Να πήγαινα κι εγώ σπίτι? Τυχαίνει το τραπέζι της παραμονής να γίνεται σε φίλους των γονιών μου φέτος, οπότε εγώ τώρα πρέπει, έτσι κομματιασμένη από τη δουλειά, να πάω σπίτι , να κάνω μπάνιο, να ντυθώ, να περιποιηθώ και να ξαναβγώ. Μόνο που τα γράφω κουράζομαι! Ούτε μέχρι το αυτοκίνητο δεν το παίρνω απόφαση να πάω ακόμα!

Η μαμά μου με πήρε τρία τηλ μέσα σε μισή ώρα.

Δεν γκρινιάζω. Απλώς σκέφτομαι: καλό είναι και το νετ! Να, κάθομαι τώρα, μιλάω με δυο φίλους που αλλιώς πώς θα επικοινωνούσαμε.

Αλλά μ’ αυτά και μ’ αυτά,  δεν έχω νιώσει χριστούγενα.

Μηδέν όμως!

Είναι μια άλλη μέρα, σαν όλες τις άλλες, με λίγη περισσότερη κατήφια ίσως, ακριβώς για αυτό το λόγο:

το ημερολόγιο δείχνει χριστούγεννα και είναι το μόνο πράγμα που μου το δείχνει αυτό!!

Το μόνο εορταστικό που νιώθω -και το νιώθω σε όλο μου το κορμί λέμε!- είναι το ωράριο στη δουλειά.

Και η κατήφια εντείνεται γιατί δεν βρίσκω ούτε αναμνήσεις χριστουγεννιάτικες.

Ούτε ως παιδί. Δεν θυμάμαι τίποτα!!

Εντάξει, κάτι δέντρα, κάτι λαμπάκια, τον σκύλο μας να μασουλάει τα καλώδια (λολ), τα κάλαντα που λέγαμε μες στο χιόνι και τα χαρτζιλίκια που αποκομίζαμε και τα συγκρίναμε μεταξύ μας να δούμε ποιος έκανε μεγαλύτερη μπάνκα..

Αλλά από σπιτική θαλπωρή και δώρα κάτω από το δέντρο κλπ δε θυμάμαι τίποτα..

Δεν μπορεί να μην είχα ποτέ τέτοια πράματα! Όλο και θα είχα! Που πήγαν και κρύφτηκαν αυτές οι αναμνήσεις τότε??

Είμαι off season εντελώς! Θα βγω discount στο τέλος! Stock το παπί! πω πωωω…

Θα ήθελα να πάω στη λειτουργία των χριστουγέννων τουλάχιστον, να πιάσω το feeling αλλά, στο λέω από τώρα, δεν πρόκειται να ξυπνήσω τόσο νωρίς.

Αν χιόνιζε λίγο ίσως.. Ε ναι, χριστούγενα= χιόνι! Αυτό θα έπιανε! Αλλά πού! Τζάμπα κρύο τρώμε.

Αυτά τα καλά.

Χρόνια Πολλά και καλά χριστούγεννα!

.

Μη μου κάνετε ηλίθιες ερωτήσεις! Γίνομαι αγενής!

Ε ναι κυρία μου,  μετά από 10 ώρες δουλειάς δεν έχω την υπομονή να σου δείξω «ένα παιχνίδι, που να είναι πρωτοτυπο -γιατί έχει τα πάντα αυτό το παιδί!-, να είναι εκπαιδευτικό, να έχει κουμπάκια, να έχει ήχους, να μην είναι σε μεγάλο κουτί γιατί θα το στείλω με ταχυδρομείο και να κάνει ως 20 ευρώ»!!! Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα λέμε!

Δεν έχω την ψυχραιμία να ακούω ότι για τα τρίχρονα δεν είναι καλό να παίζουν με κουζινικά!

Και τι θες να σου απαντήσω κυρία μου όταν με ρωτάς με έκδηλη απορία «πώς παίζουν δηλαδή με τους ιππότες?Θα τα στήσει και θα κάθεται να τα κοιτάει?».

Και σε παρακαλώ δηλαδή, όταν μου δείχνεις την βιτρίνα και με ρωτάς «αυτό πόσο κάνει?», σκέψου ότι δεν είμαι μάγος και δεν μπορώ να μαντέψω τί είναι το «αυτό» από μια βιτρίνα με εκατό είδη!!

Και το χειρότερο απόλα:

Δε θα πάρεις στο παιδί σου τουβλάκια επειδή μπορεί να χτυπήσει!?Ορίστε????

Δε θα πάρεις στο γιο σου την κουζίνα που ζήτησε από τον αη βασίλη για να μη γίνει αδερφή!? Πώς είπατεεεε????

Δε θες παιχνίδι κατασκευών με κατσαβίδι γιατί θαρχίσει να παίζει μετά με το αληθινό!? Πού το είδατε γραμμένο αγαπητέ μου????

Και τέλος πάντων, αυτά τα ωράρια μ’ έχουν χτυπήσει στα νεύρα.

Κινούμαι στα όρια του αντιεπαγγελματισμού και ανησυχώ.

Θα πω καμιά κουβέντα καμιάν ώρα!

Βρε χριστιανέ μου, όχι δεν μπορώ να παρατήσω τον άνθρωπο που εξυπηρετώ για να ρθω σε σένα!

Τελικά, μόνο με τα παιδάκια βγάζω άκρη αυτές τις μέρες!

Μα την αλήθεια!

Λέω το όνομά μου, ρωτάω το δικό τους, και συνεννοοούμαστε μια χαρά.

Του λες του παιδιού «Γιαννάκη, πολύ ευχαρίστως να σου βγάλω τον πειρατή που θες από τη βιτρίνα, αλλά σε παρακαλώ θα περιμένεις λίγο γιατί μιλάω με την κυρία τώρα. Μόλις τελειώσω αυτό που κάνω, θα σου τον φέρω».

Και λέει το παιδί «εντάξει». Μερικά λένε και «εντάξει, ευχαριστώ»!!

Δεν λέει «ναι αλλά βιάζομαι» ούτε «ε καλά, δυο λεπτά υπόθεση είναι, φέρτο μου εμένα πρώτα» ούτε κλαίει ούτε φωνάζει ούτε σε προσβάλει.

Αγωγή μηδέν μετά τα 5?!

Και μη χειρότερα.

Τα πα, ξέσκασα.

‘Αλλες τρεις μερούλες και θα καλμάρω.

Ουφ!

πι

ΣΤΑΣΗ.

Τι λέξη κι αυτή η «στάση».

Στασιμότητα-δε γίνεται τίποτα.

Εξέγερση-γίνεται χαμός.

Στάση ζωής-σταθερότητα σε αυτά που γίνονται.

Στάση λεωφορείου-κίνηση ανθρώπων.

Στάση-παύση κίνησης.

ανα-σταση

υπό-σταση

δια-σταση

κατα-σταση

μετα-σταση

από-σταση

συ-σταση

εν-σταση

εκ-σταση

στάση

τάση

τασι

καφές βαρύς γλυκός.

Στάση για καφέ και στα ΜΑΣ δε φτάσαμε ποτέ.

Και αφού χάσαμε τη στάση Σίγμα από το «ΜΑΣ«,  το τρένο πάει στην επόμενη στάση… Αλφα-Βήτα-Γάμα- Δέλτα-…

.

Δεκέμβριος 8, 2008

96ead9bf87be7b37d9a0aa22c83b258f