Στο μικρούλι πι μου

Απρίλιος 11, 2008

Είναι ένα μικρό παπάκι

όλο γλύκα και σκερτσάκι

είναι το μικρούλι πι μου

που το λένε Δημητράκη


Όλο ποιήματα σκαρώνει

χίλιες λέξεις ξετρυπώνει

και με βάζει και τα γράφω

κι όλο λέει «άντε, ακόμη;»


Είναι χρόνων μόνο έξι

μα δε του ξεφεύγει λέξη

κι όλη μέρα όλο θέλει

ή να γράψει ή να παίξει


Ούτε μύγα δε σηκώνει

στο σπαθί του και μουτρώνει

όταν έρθει η ώρα για νάνι

κι όλο κάτι μου σκαρώνει


Μα τα μάτια σαν γλαρώσουν

τα παιχνίδια σαν τελειώσουν

καληνύχτα με φιλάκι

θα του πω κι όλα θα στρώσουν

.

Αφιερωμένο στον Δημήτρη που μου ζήτησε να του γράψω ένα ποιηματάκι.

Να ‘σαι καλά μικρούλι μου!

πι*

Advertisements

Κάτι όμορφο

Απρίλιος 8, 2008

– ‘Ακουσέ με παπάκι

παπάκι μου

(«ΜΟΥ!»…)

δεν δεν

κανείς κανείς

τίποτα τίποτα…

– μα τίποτα? τίποτα?! ΤΙΠΟΤΑ??!! Είχε πει «λίγο»..Έστω λίγο, λιγουλάκι…

– …

.

«ότι αξίζει πονάει» λέει

Αν δεν αξίζει

γιατί να πονάει

γιατί κλαίει?

.

και πού να σταματήσει? […]

και τι χρώμα να ζητήσει?  [ΠΡΑΣΙΝΟ]

Το πράσινο το χρώμα…

Το πράσινο το χρώμα είναι το χρώμα της άνοιξης, είναι το χρώμα της ελπίδας λέει.

Ήταν κάποτε το πιο επιθυμητό. «My dream come true» που λένε.

Κάποτε χαμογελούσε. Τώρα καγχάζει. Σαδιστικά? Κοροιδευτικά?

No matter.

Και το αμπεμπαμπλόμ την ίδια δουλειά κάνει. Με νερό και σαπουνάδα την κάνουν τη μπουγάδα και αυτό έχει μια σταθερότητα ανεκτίμητη.

πι.

…ας βγει και από τη ζωή μας!

Σχετικό βίντεο εδώ .

.

«ας την πούμε» λέει ο ποιητής.

Σαν να λέμε «δεν πάει και το παλιάμπελο?».

.