Αφιερωμένο εξαιρετικά
Μαρτίου 31, 2009
.
πι
Μέχρι το όταν
Μαρτίου 30, 2009
Η θάλασσα ξεκινάει με “θα”.
Μόνο που το “θα” δεν έχει άνωση.
Αν μείνει ανολοκλήρωτο βουλιάζεις.
.
Μετά το όταν
Μαρτίου 30, 2009
Θα βρεθώ κάποτε σε ένα χωριό
ίσως σε νησί
ίσως κάπου στο βουνό
Δεν μπορώ να διαλέξω τόπο στη φαντασίωση
τα αγαπώ και τα δύο
Αλλά πάντα στην εικόνα υπάρχει ένα τραπέζι με φίλους τριγύρω
Νερά οπωσδήποτε, θάλασσα ή ποτάμι ή λίμνη
Και χωμάτινες διαδρομές για δυο ρόδες.
Και ένα δωμάτιο παιδικό για τον μικρούλη μου, να έρχεται στη θεία
και να του μαθαίνω τα κοχύλια, αν είναι θάλασσα
ή τα βοτάνια αν είναι βουνό.
Να του λέω ιστορίες για γοργόνες και νεράιδες
να μάθει να μη φοβάται τα στοιχειά.
Να βουτά τα πόδια του στο νερό και να νιώθει τη ζωή του σύμπαντος
Να μπαίνει στο δάσος και να μιλά με τα δέντρα.
“Πρώτα χτυπάμε και μετά μπαίνουμε. Μόνο αν είμαστε ευπρόσδεκτοι.Και μην ξεχνάς τον κύκλο μικρούλη μου.”
Και θα μυρίζει ο τόπος αγάπη
και θα χει το χρώμα της ευτυχίας
και τον ήχο του θείου.
Και όλα αυτά θα έχουν τη γεύση της ζωής.
Enough με το Marlboro, το craven και το golden virginia.
.
Παπι-Birthday!!! χι
Μαρτίου 26, 2009
Στα γενέθλιά μου φέτο
μου ‘φεραν ένα πακέτο
και ανοίγω το πακέτο
βρίσκω μέσα μία πόλη.
Τρέχω-τρέχω μέσ’ στην πόλη,
κάνω γύρω-γύρω όλοι.
Κάνω γύρω-γύρω όλοι
γύρω σε δυο σπίτια ίδια.
Μπαίνω μές στα σπίτια ίδια,
βλέπω ένα σωρό σκουπίδια.
Ψάχνω μέσα στα σκουπίδια,
βρίσκω ένα παλιό παπούτσι.
Ψάχνω μέσα στο παπούτσι,
βρίσκω ένα χρυσό κουκούτσι.
Σπάζω-σπάζω το κουκούτσι,
βγάζω-βγάζω ένα μαντίλι.
Ξεδιπλώνω το μαντίλι,
πέφτει ένα στριφτό κοχύλι
και κατρακυλά.
Κι από μέσα απ’ το κοχύλι
βγαίνουν όλοι μου οι φίλοι:
Χρόνια σου Πολλά!
.
[ Κριεζή Μαριάννα (2004). Χρόνια Πολλά. Αθήνα: Άμμος.]
.
Not always…
Μαρτίου 9, 2009
.
Sometimes… You make a picture
And sometimes… The picture is right
And sometimes…The picture is wrong
But sometimes…You look at the picture again
And sometimes… The picture that was right is wrong
And sometimes… The picture that was wrong is right
Sometimes… But not always.
Thankyouverymuch
.
ALSO:
