μπλα μπλα εσώρουχα μπλα μπλα κρεβάτι μας

 

σε μπλα μπλα πολύ.

Ορκίστηκε το ξαδερφάκι μουουουου!!!

Ή -όπως το έθεσε ο πρόεδρος της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ.- ορκίστηκε το πολυδύναμο αδιαφοροποίητο βλαστικό μου μαϊμουνοκύτταρο! (αυτοί οι γιατροί, άστα να πάνε, μόνο μεταξύ τους μπορούν να συνεννοηθούν!)

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΞΑ! ΚΑΛΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ!

Εύχομαι να βρεις τον δρόμο σου και να μπορέσεις να τον ακολουθήσεις!

Διευκρίνιση προς μη γνωρίζοντες: Το “να μπορέσεις” δεν αναφέρεται στις ικανότητες. Αναφέρεται στο σύστημα. Και για να σας διαφωτίσω, μετά την ορκωμοσία η κατάσταση ήταν πάνω κάτω η εξής:

Αλλόφρονες μπαμπάδες και μαμάδες τρέεεεεεεχανε ν’ αρπάξουν το πτυχίο (το χαρτί δλδ) και να προλάβουν να το στείλουν κατεπειγόντως με φαξ στις νομαρχίες που προσφέρουν θέσεις στην επιθυμητή ειδικότητα μπας και προλάβει το παιδί τους να πάρει μια καλή σειρά στη λίστα αναμονής!

Λίστες αναμονής της ντροπής, με προσφερόμενες θέσεις το 2014! Άντε το 2010 στην καλύτερη!

Λίστες αναμονής με προτεραιότητα χρονική και μόνο! (άντε καλά, 1 μόριο δίνει το πτυχίο, 4 η εντοπιότητα.. και από κει και πέρα 1 μόριο το κάθε δίμηνο αναμονής!)

Στην πράξη αυτό μεταφράζεται ως εξής: το φαξ σου βρισκόταν πιο κοντά στην αίθουσα τελετών του Α.Π.Θ.? Έχεις περισσότερες πιθανότητες να προλάβεις να κάνεις ειδικότητα πριν ασπρίσουν τα μαλλιά σου!

ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!

.

Πυρ στην Αλαμάνα και φωτιά στο Γοργοπόταμο

Ήρωες άπαρτα βουνά
ήρωες με δώδεκα ζωές
κάστρα του Ολύμπου
και του Παρνασσού φαντάσματα
ήρωες μες τα χαλάσματα

Αίματα, κόκκινο νερό
αίματα ποτάμι βουερό
πυρ στην Αλαμάνα
και φωτιά στον Γοργοπόταμο
και φωτιά στον Γοργοπόταμο

Εμπρός αδέρφια εμπρός
είναι μαζί μας και ο λαός
Στα πιο μεγάλα μας τα κατορθώματα
μεσ’ τις πέτρες και τα χώματα

Θάνατος μαύρος αδερφός
Θάνατος θα γίνω αθάνατος
πυρ στην Αλαμάνα
καί φωτιά στον Γοργοπόταμο
καί φωτιά στον Γοργοπόταμο

Αέρα στις κορυφές
μαύρο φεγγάρι στις αυλές
Έλα και παρ’ τη
μόνος σου τη Λευτεριά
με τραγούδια, όπλα και σπαθιά, έι
με τραγούδια, όπλα και σπαθιά

Εδώ μία αμφιλεγόμενη διασκευή του γνωστού ηρωικού άσματος. Όσο με ξένισε αυτή η εκτέλεση άλλο τόσο μ’ έκανε να αναρωτιέμαι πώς τούς ήρθε και ηχογραφήσανε αυτό το τραγούδι. Προσβλητικό πάντως δεν το βρίσκω.

Θα ήθελα πολύ να μάθω τι συναισθήματα σας γενά εσάς αυτό το άκουσμα.

πι?

O φίλος του με τη φίλη μου

Περίεργη φάση αυτή με τις φίλες και τους φίλους! Το Boyfriend έχει φίλους διαθέσιμους. Εγώ έχω φίλες διαθέσιμες. Γιατί να μη σμίξουν οι…διαθεσιμότητές τους?! Ok. Προαίρεση top θετική. Τι γίνεται όμως αν κάτι πάει στραβά?

πχ στραβώνουμε εμείς.

2ο πχ στραβώνει η φίλη ή ο φίλος (υποπεριπτώσεις 2many)

30 πχ ζητούν διαμεσολάβηση και καλείσαι να μιλήσεις εκ μέρους ή να αποφασίσεις ποιος είναι πιο φίλος από τους φίλους… crap!!

Aλλά από την άλλη γιατί να μην κάνεις εσύ τη γνωριμία και μετά -μεγάλα παιδιά είναι- ας τα βρούνε μόνοι τους?

Ουφ! Βρείτε τα μόνοι σας! Πολύ, ΠΟΛΥ θα χαρώ! Κι αν πάλι δεν… no hurt feelings, ok?

πι.

Τι mood κι αυτό!

Είδα τη γιαγιά “με το πιο καθαρό μπαλκόνι της Θεσσαλονίκης” σήμερα. Είχα να τη δω από το καλοκαίρι και πέρασε από το μυαλό μου ότι μπορεί να είχε “φύγει”.. Για κάποιον λόγο χάρηκα!

Καθαρίζαμε τα μπαλκόνια, εγώ από τη μια, εκείνη από την άλλη πλευρά του δρόμου. Μου ήρθε στο μυαλό το τραγούδι “εσύ είσαι ακόμα στην αρχή και εγώ στο παραπέντε ε ε”..

Αλλά κυρίως μου ήρθε στο μυαλό εκείνη η πρώτη φορά που την είδα. Μέσα από τα λόγια κάποιου άλλου που την έβλεπε και έγραφε για αυτήν, έτσι, “για να το διαβάσω εγώ”..

Μικρά μικρά καθημερινά ασήμαντα απαρατήρητα..

Όπως τα δάχτυλά του που παίζουν με τις παρανυχίδες όταν κάθεται και χαλαρώνει..

Όπως οι παλμοί που νιώθω στα ακροδάχτυλά του όταν τα αγγίζω με τα δικά μου..

Όπως το χαμογελάκι και η ματιά όταν καθόμαστε απέναντι σε μια παρέα..

Όπως το πορτοκαλί χνούδι πάνω στα κριτς κρατς από το μπουφάν του που έχει ταξιδέψει πολύ μακριά και το έχουν δει πάρα πολλοί, αλλά κανείς δεν ξέρει ότι είναι το χνούδι από το πορτοκαλί ριχτάρι του καναπέ..

Το είχαμε αγοράσει μαζί κάποτε και κάποια στιγμή θα βρεθεί στα σκουπίδια. Εκεί δεν καταλήγουν όλα? Χάρης και Πάνος ξανά.

.